Wszystko zaczęło się w 1965 roku, kiedy Kazuhiko Kato pseudonim "Monkey Punch" wpadł na pomysł, przenieść postać literacką Arsene Lupin Maurice Leblanca do współczesności. I tak narodził się pomysł Lupina Trzeciego. Kiedy w 1967 roku Monkey Punch został rysownikiem nowego czasopisma Weekly Manga Action, czasopismo te było pierwszym w Japonii, które zamieszczało mangę typu Seinen, czyli skierowaną do dorosłych czytelników, przez co Monkey Punch mógł zrelizować swóją ideę, i już w pierwszym wydaniu czasopisma zamieścił pierwszy rozdział swojej mangi pt. Lupin III. Rozdział ten nosił tytuł "The Dashing Enteriance of Lupin III". Według jego pierwotnego zamierzenia, chciał tylko napisać kilka rodziałów, lecz manga odniosła większy sukces niż sam się tego spodziewał i postanowił kontynuować ją aż do 1969 roku. Lupin III wzorował postaciach takich jak: Arsene Lupin Maurice Leblanca (Lupin III jest jego potomkiem, wątki kradzieży), Jamesie Bondzie (Gadżety, przedstawienie Lupina jako playboya, wątki szpiegowskie, czarny humor), Fantomasie (Maski, przebrania, gadżety, wątki kradzieży, charakter Lupina III, charakter Inspektora Zenigaty wzorowany na Komisarzu którego grał Louis de Fune), Różowej Panterze (slapstick, komedia), filmach Alfreda Hitchcocka (Suspense, thriller, nagłe zwroty akcji i nieoczekiwane twisty fabularne), Columbo (Wątki kryminalne), filmach Seijuna Suzukiego (Ujęcia, wątki gangsterskie), Siedmiu Wspaniałych (Jigen wzorowany na Jamesie Coburnie, motywy neo-western), Siedmiu Samurajów oraz inne filmy Akiry Kurosawy (Goemon wzorowany na Kyuzo, motywy filmów samurajskich). Następnie w 1970 roku ukazał się one-shot "Lupin III Gaiden" z okazji Światowych Targów w Tokyo, a w 1971 powrócił w Mandze "Lupin III New Adventures" którą stworzył by promować serial Lupin III z tego samego roku, lecz postanowił ją zakończyć w 1972 po porażce serialu. Dopiero 1976 roku Mangowy Lupin powrócił w "Shin Lupin III" którą pisał do 1981 roku, gdzie definitywnie skończył z Lupinem III. Choć to nie zupełnie był koniec, bo w 1984 został rysownikiem "Sexy Lupin III" który promował trzeci serial z tego samego roku.
W 1968 roku Tokyo Movie (obecnie Tokyo Movie Shinsha), złożyło mu propozycję zaadaptowania mangi na film, na co Monkey Punch się zgodził. Według początkowych zamiarów miał to być film aktorski, lecz ze względu na to, że w mandze pojawia się bardzo dużo wyczynów kaskaderskich jak np. Pościgi samochodowe, zeskakiwanie z lecącej cessny na samochód, czy też częste sceny strzelanin czy wybuchów. Film aktorski mógłby być bardzo kosztowny dla wytwórni, porównywalny wręcz z budżetem filmów z Jamesem Bondem. Studio stwierdziło że stworzy film animowany dla dorosłych, lecz z powodu, że wtedy nikt nie wydał animacji skierowanej dla dorosłej publiczności, poza prywatnymi pokazami. Tokyo Movie obawiało się, że mogłoby to nie wypalić, więc w 1969 stworzyli film pilotażowy, by móc przedstawić go potencjalnym inwestorom, którzy mogliby sfinansować projekt. Ograniczyli dystrybucję filmu pilotażowego do kilku kin w Tokyo, na które mogła przyjść publiczność oraz potencjalni inwestorzy (Zatem można sklasyfikować go jako pierwszy film animowany dla dorosłych wyemitowany w kinach). Nakręcono dwie wersje filmu pilotażowego: Kinową i telewizyjną, z czego ta ostatnia ujrzała światło dzienne dopiero w 1978 przed seansami filmu "Lupin III The Mystery of Mamo". Odzew na film okazał się mniejszy niż oczekiwano. Wszyscy którzy widzieli film mówili, że nikt nie będzie chciał oglądać animacji dla dorosłych oraz protagonisty który jest złoczyńcą. Film Pilotażowy wyreżyserował Massaki Osumi, natomiast kierownikiem animacji był Yasuo Otsuka, pomysłodawca większości scen m.in. Słynnej karty tytułowej w stylu maszyny do pisania.
Aż w 1971 Yomiuri Television zgodziło się sfinansować projekt i w tym samym roku powstał pierwszy serial Lupin III (obecnie znany jako Lupin III Part 1), który był zarazem pierwszym serialem animowanym dla dorosłych na świecie. Był z resztą tak nawet promowany, lecz nie przyniosło mu to oglądalności, 3 odcinek zaliczył najniższy rekord oglądalności dla NTV o oglądalności wynoszącej 0,7% (a były wtedy tylko 4 stacje telewizyjne w Japonii), ze względu na niską oglądalność, postanowiono zmienić ton by był bardziej przyjazny młodszym odbiorcom, zatrudniono do tego Isao Takahatę oraz Hayao Miyazakiego, poleconych przez Yasuo Otsukę. Massaki Osumi który był reżyserem pierwszych odcinków postanowił odejść, z powodów narzucenia zmiany tonu do której nie chciał się dostosować, odcinki 1-6, 8, 12 były jedynymi odcinkami nad którymi Osumi miał pełną kontrolę twórczą. Lecz nawet zmiana tonu nie zwiększyła zbytnio oglądalności i postanowiono zakończyć serial po 23 odcinkach z 26 zaplanowanych z czego realizowanych według pierwotnych scenariuszy zostały tylko odcinki 1-13, 17. Reszta odcinków została specjalnie napisana dla zmienionego tonu serialu. Dopiero po kilku latach zaczęła rosnąć popularność serialu, który był używany jako zapychacz. Aż w 1976 ostatni odcinek zaliczył rekord oglądalność na poziomie 48%. NTV po tym postanowiło podniąć próbę stworzenia drugiego serialu oraz stworzeniu filmu kinowego.
I w 1977 stworzono drugi serial znany jako Nowy Lupin III (obecnie znany jako Part 2), który okazał się sukcesem. Lecz różni się on tonem od 1 serialu, głównym powodem tego było to, że producent zarzyczył sobie bardziej komediowy i luźniejszy ton w porównaniu do pierwszego serialu, z tego też powodu wiele osób którzy pracowali przy wcześniejszym serialu m.in. Yasuo Otsuka, nie chcieli przy nim pracować (chociaż Yasuo Otsuka i jego animatorzy, zanimują kilka odcinków drugi serialu, tylko te, które przypadły mu do gustu), dlatego też w tym samym czasie, postanowiono rozpocząć pracę nad filmem "Lupin III Tajemnica Mamo".
Stworzono 155 odcinków w latach 1977-1980, podczas którego emisji wydano 2 filmy kinowe "Lupin III Tajemnica Mamo" i "Lupin III Zamek Cagliostro".
Wielu scenarzystów, czy też aktorów zaczynało swoją karierę od tego właśnie serialu.
99 Odcinek serialu zasłynął jako pierwszy program w Japonii wyemitowany w Stereo.
W 1978 wydano film kinowy "Lupin III Tajemnica Mamo", który odniósł ogromny sukces w Japonii stając się jednym z najbardziej dochodowych filmów 1978 w Japonii, był on najbardziej zbliżony tonem do oryginalnej mangi, na dodatek był to ulubiony film autora Monkey Punch'a, Został on stworzony przez personel odpowiadający za pierwszy serial, m.in Yasuo Otsukę jako Kierownika Animacji. Był to równiesz pierwszy Lupin III który doczekał się wersji anglojęzycznej, która była emitowana na pokładach samolotów Japanese Airlines w 1979. Było w planach też wydanie filmu w Stanach Zjednoczonych, lecz nie doszło to do skutku ze względu na to że wnuczka Maurice Leblanca wytoczyła pozew przeciwko wytwórni o prawa do nazwiska Lupin, a że Japonia nie uznawała praw autorskich wtedy, można było używać nazwiska Lupin bez pozwolenia na terenie niej. Dlatego gdy wydawano Lupin III zagranicą, zmieniano jego nazwisko na m.in Rupan, Wolf, Cliff czy Edgar. Dopiero do USA trafił na początku lat 90, lecz pod zmienioną nazwą. Film przedstawiał wątki które wtedy były czystym Sci-Fi, lecz dzisiaj są rzeczą realną m.in. Klonowanie, czy też chipy wczepione w mózg. Do dziś w Japonii "The Mystery of Mamo" jest filmem kultowym, wiele współczesnych autorów, mang, filmów, gier wzorowało się na nim, m.in. Film "Akira" z 1988 (Nawet twórca Katsuhiro Otomo chciał, aby to Telecom zaanimował film, czyli zespół odpowiedzialny za 2 pierwsze filmy pełnometrażowe z Lupinem), seria "Neon Genesis Evangelion" (Twórca serii Hideaki Anno, powiedział jednym z wywiadów, że to jeden z jego ulubionych filmów. Przy filmie też współpracował Telecom) czy gra "Final Fantasy VII" z 1997.
W 1979 wydano kolejny film kinowy "Lupin III Zamek Cagliostro" znanym w polsce jako Lupin III Zamek Cagliostro, będący pierwszym filmem pełnometrażowym Hayao Miyazaki'ego, film równiesz stał się hitem kasowym jak jego poprzednik, lecz drastycznie różni się od niego tonem.
Film "Zamek Cagliostro" do dziś jest uważany za jeden z najlepszych filmów Anime, jak i filmów przygodowych, sam Steven Spielberg (Reżyser i twórca Indiany Jonesa, reżyser filmów takich jak "Poszukiwacze Zaginionej Arki", "Park Jurajski", "Szeregowiec Ryan") nazwał "Zamek Cagliostro": Najlepszym Filmem Przygodowym jaki kiedykolwiek w życiu widział. Zainspirował go równiesz do stworzenia Indiany Jonesa, na dodatek w Indianie Jonesie widać dużo podobieństw do "Zamku Cagliostro", m.in. w tonie, stylu, fabule, charakterystyce. "Zamek Cagliostro" Zainspirował niezliczoną ilość twórców, filmów, gier, z całego świata, m.in. Johna Lessestera (twórcę serii "Toy Story", którego "Zamek Cagliostro" jest ulubionym filmem) i serię gier "Castlevania".
W 1984 roku, postanowiono zrobić trzeci serial, znany jako "Lupin III Part III", emitowany był między 1984, a 1985, stworzono 50 odcinków i film kinowy "Lupin III Legenda o Złocie Babilonu". Trzeci serial można podzielić na pół, ze względu na to jak różnią się tonem, pierwsza połowa ma poważniejszy ton, choć nie jest tak poważna jak pierwszy serial, natomiast druga połowa ma bardzo kreskówkowy ton i jest bardzo slapstickowa.
Film kinowy "Lupin III Legenda o Złocie Babilonu" z 1985 roku, miał ton zbliżony do wspomnianej wcześniej drugiej połowy trzeciego serialu. Film ten jest obecnie uznawany za najgorszego Lupina III, jakiego stworzono, nie bez powodu, pomimo tego, że został wyreżyserowany przez Seijuna Suzukiego (Najbardziej sławnego z takich filmów jak "Namaszczony do Zabijania", "Młodość Bestii" czy "Włóczęga z Tokyo"), film posiada bardzo chaotyczny scenariusz, który momentami jest dziurawy. Zanim jednak stworzono "Legendę o Złocie Babilonu", Mamoru Oshii, najbardziej znany z wyreżyserowania filmu "Ghost in the Shell" z 1995, przedstawił swój scenariusz na film z serii, w którym Lupin kradłby "fikcję" i uświadomiłby sobie, że jest postacią fikcyjną. Producenci odrzucili scenariusz Oshii'ego, ponieważ według nich był zbyt Avant-Garde i zbyt surrealistyczny. Mamoru Oshii, później wykorzystał elementy i koncepcje ze swojego odrzuconego scenariusza w swych następnych filmach, takich jak: "Angel's Egg" z 1985, czy też "Ghost in the Shell" z 1995.
Chociaż można go zaliczyć jako film kinowy, ponieważ najpierw został wyświetlony w kinach, zanim trafił do sprzedaży na kasetach VHS. Rok 1987, TMS postanowiło zlecić stworzenie kolejnego filmu Lupin III, który tonem byłby zbliżony do "Zamku Cagliostro", dlatego też za animację odpowiadał dyrektor animacji pierwszego serialu i dwóch pierwszych filmów, czyli Yasuo Otsuka. Ze względu, że wtedy TMS było źle zarządzanie, postawiło ciąć koszty produkcji tego filmu, co niestety wpłynęło na film, zastąpiono Yuji'ego Ohno (który podkładał muzykę do Lupina od 1977 roku), innym kompozytorem, którego muzyka nie wpasowywuje się w klimat filmu. Zmieniono też obsadę głosową, zastąpiono oryginalną obsadę, małoznanymi aktorami, planowaną długość filmu, czyli 1:40, zmieniono na 1:10. Brakowało też reżysera, więc większość filmu, reżyserowali animatorzy, animujący film, na całe szczęście animacja pozostała nietknięta, która do dziś jest uważana za najpłynniej zaanimowanego Lupina III. Wymienione powyżej zmiany spowodowały, że film nie został przyjęty przychylnie, zwłaszcza jeśli chodzi o zmianę aktorów głosowych, więc żeby odzsykać stracone pieniądze, TMS postanowiło wydać film zagranicą m.in. w europie pod nazwą Rupan III. Pod względem fabuły i animacji jest uznawany za jeden z najlepszych filmów z Lupinem III.
W 1989 postanowiono stworzyć pierwszy film telewizyjny z serii, jako w pewnym sensie, przeprosiny za zmianę aktorów głosowych w filmie z 1987 "Lupin III Spisek Fumy". Film telewizyjny "Żegnaj Lady Liberty" odniósł umiarkowany sukces, z oglądalnością 13,3%, dopiero powtórki miały większą oglądalność i po tym podjęto decyzję o wypuszczaniu co roku nowego filmu telewizyjnego z Lupinem III, za reżyserię pierwszych czterech odpowiadał Osamu Dezaki. O ile drugi film tv odniósł sukces, to dwa kolejne miały słabą oglądalność, dlatego też postanowiono, że piąty będzie miał poważniejszy ton od poprzednich.
I tak w 1993 powstaje film "Podróż w Niebezpieczeństwo", równiesz znany jako "Rozkazy Zabicia Lupina", wyreżyserowany po raz pierwszy od czasów pierwszego serialu Lupin, przez Masaaki Osumiego, zarazem był to jego ostatni Lupin i film w ogóle, nim przeszedł na emeryturę. Zmiana tonu okazała się strzałem w dziesiątkę, zaliczając oglądalność na poziomie 22% i ustanawiając ton dla kolejnych filmów tv z serii.
W 1994 roku wydano film "Płoń Zantetsuken!", który zaliczył największą oglądalność z filmów tv z serii, na poziomie 24,9%, zarazem był to ostatni Lupin w którym wystąpił Yasuo Yamada jako Lupin III (zmarł w 1995 roku). Po ogromnym sukcesie tego filmu postanowiono stworzyć film kinowy.
Film "Pożegnanie z Nostradamusem" trafia do kin w 1995 roku i okazuje się sukcesem kasowym, pomimo tego, że był to pierwszy występ Kanichiego Kurity jako Lupina III, po tym jak przejął rolę po zmarłym w tym samym roku Yasuo Yamadzie, któremu udało się przed śmiercią podłożyć głos w zwiastunie filmu. Sukces tego filmu przeczynił się do stworzenia kolejnego filmu kinowego, który ukazał się rok później.
Wracając do filmów telewizyjnych, w 1995 wyszedł ostatni film tv wyreżyserowany przez Osamu Dezakiego "Pościg za Skarbem Harimao!", a w 1996 wyszedł "Sekret Bliźniąt Zmierzchu", obydwa filmy tv odniosły sukces.
Po sukcesie filmu kinowego z 1995 roku "Pożegnanie z Nostradamusem", postanowiono stworzyć kolejny film kinowy. W 1996 roku powstał "Lupin III Dead or Alive", tym razem za reżyserię odpowiadał autor Lupina III, Monkey Punch, projekty postaci są wzorowane na tych z mangi. Film powstał w zaledwie 5 miesięcy, co czyni ten film najkrótszym pod względem produkcyjnym.
W 1997 roku, powstaje najmroczniejszy film telewizyjny z serii, czyli "Ku Pamięci Walthera P38", który jest uznawany za jeden z najlepszych filmów z serii, za złożoność fabuły i sekwencje walki, które są uważane za jedne najlepszych w anime.
Rok później w 1998 powstaje film tv "Tokyo Crisis", wyreżyserowany przez tego samego reżysera, Toshiyę Shinoharę. Ten film osiąga oglądalność zbliżoną do 6 filmu tv "Płoń Zantetsuken", z oglądalnością na poziomie 24,1%. "Tokyo Crisis" jest chwalony za złożoność fabuły, oraz skoncentrowanie się na Inspektorze Zenigacie, który ma więcej czasu ekranowego niż w jakimkolwiek innym filmie z serii.
Strona wykonana przez MaxGunman68
Zasilana przez Darkmord